ZONDER OUDERS 



 
 

nieuwe verhalen contact wie zijn wij verhalen van anderenboekenadressenlinks
 
Berichten uit de Samenleving          

Wie ik ben? Dat is elke dag weer een beetje anders.

Wat ik wil? Dat is elke dag een beetje meer begrip en ruimte.

Mijn naam is Annette Timmer. Ik ben bijna 52 jaar.

Dat is precies de leeftijd waarop je volgens de Maya’s je ‘wijsheid’ door kunt geven. Misschien ben ik dus iets te vroeg. Of juist mooi op tijd…

 

Lieve Allemaal.

Het is erg moeilijk voor mij om dit te doen, maar ik kan niet anders dan dit op de site te zetten.

Al weer een heleboel jaren geleden zei ik tegen Michelle: “He, jij bent zo goed met internet en je vind het fijn om te doen. Zouden we  niet  een site kunnen maken  "Zonder ouders"?
Zodat  wij niet voor niets wees zijn geworden maar dat we dat kunnen delen met anderen. Ons verhaal kunnen we erop zetten en ruimte maken voor anderen om hun verhalen te vertellen, als ze dat willen.
Zodat  mensen  kunnen zien en lezen dat ze niet alleen zijn. Dat we met nog veel meer mensen en "kinderen en wees zijn.”

Dat was het begin van deze website. Een website voor mensen die wees zijn.
Wees ...  dat vervelende woord.. maar het is wel zo. Doordat je ouders sterven wordt je wees. Het bestaat, net zo als de dood bestaat.

Ook voor het eerst bewust moeten zeggen: “Mijn vader en moeder zijn dood.” Ja, dat kwam aan.

Het hoort bij het leven, zeggen ze. Er gaan mensen om je heen dood.

Ja, maar....... wanneer in een  week tijd ook mijn lieve oom Toon en mijn zus Michelle er nu niet meer zijn, wat dan?

Dat vind ik moeilijk, en ook al doe ik zo mijn best om te denken dat ze op vakantie zijn, het werkt niet, ook niet voor even.

Ik weet o zo goed wat verdriet van een overleden dierbare is. Ik weet hoe ik er zelf mee kan leven, stapje  voor stapje,  ik heb de “hogeschool” gedaan in rouw verwerking...... En toch –ook dit keer weer- sta ik aan het begin en moet het weer helemaal opnieuw. Ervaring of niet het blijft pijn doen.

En  het moeilijkst vind ik het om het een ander te vertellen.

Mijn zus Michelle is begin februari overleden aan een hartstilstand.

Annette

                                                                                                         

 

 

Graag wil ik mensen helpen en begeleiden om hun verdriet en rouw de ruimte te geven. Zodat er plaats komt voor andere dingen.

Ik ben zelf jong wees geworden. Een kinderwees. Mijn vader overleed aan kanker toen ik zes jaar was. Ineens was hij dood. Hij had wel een ziekbed, maar mijn zusje en ik hadden niet door dat hij dodelijk ziek was. Toen ik elf was, kreeg mijn moeder een ongeluk met de auto. Een botsing met een vrachtwagen die dodelijk was. Daar stond ik dan met mijn elf jaar. Verward en ontaard. Ik wilde toen ook wel naar de hemel naar mijn ouders toe.

Na een lang proces zit ik nu in een stadium waarin ik graag mijn ervaring en levenswijsheid inzet voor anderen. Door ‘toevalligheden’ is mijn nieuwe coachpraktijk ‘at helpendehand’ ontstaan. Meer informatie vind je op www.zonderouders.nl , de website van mijn zus en mij. Mijn eigen site, www.athelpendehand.nl, gaat binnenkort online. Ook via deze weg wil ik graag mensen bereiken. Meer over mezelf en mijn zoektocht lees je onder ‘Mijn zoektocht’.

Ik heb ervaring als spiritueel therapeut. Tijdens mijn opleiding kwam ik er achter dat bepaalde ‘gaven’ voor mij vanzelfsprekend zijn. Door de jaren heen zijn ze bewust geworden. Ik werk intuďtief en heb vertrouwen in wat er in mij op komt. Het is fijn om dit te delen en te ervaren hoe dit aansluit bij het proces van anderen.

/Users/annette2/Desktop/at helpende hand /scheppersunie1.doc

                                                                              

Graag wil ik jullie en jullie website bezoekers tippen over het boek van
Liel Braitman (9 jaar).
' In mijn vader is een engel' heeft Liel haar gedachten en gemis van haar
overleden vader (Liel was toen 4 jaar) op chronologische volgorde
gepubliceerd. Liel en haar moeder hebben een schat gemaakt door
rouwverwerking zonder commentaar van specialisten etc. aan het papier toe
te vertrouwen en openbaar te maken. Zo krijg je inzicht in de wereld van
een kind van 4 tot 9 jaar en hoe zij het gemis van een vader verwerkt. Ik
hoop dat men zich zelf er in kan herkennen en misschien zo zijn eigen
verdriet een plek kan geven.

Vriendelijke groeten,

Sanne Paul
Creatief Therapeut voor kinderen  

DONORREGISTRATIE

Hup BNN! Donorregistratie is weer een belangrijk issue. Nu de discussie over donorregistratie weer volop is losgebarsten leek het me zinvol om de link naar het donorregister op deze site te plaatsen. Hier kan je je als donor laten registreren. Ikzelf ben al meer dan dertig jaar donor omdat ik vind dat, mocht ik door het afstaan van mijn organen de mogelijkheid hebben iemand zijn leven te redden of te verlichten, ik dat moet doen. Denk er eens over na, maak het bespreekbaar. 

www.donorregister.nl 

Michčle

 

NIEUWE VERHALEN
    We hebben nieuwe verhalen van:

 Sjoukje David Chris Sara Majo Jaqueline H. Anna

Suggesties en Reacties

    Wat vind je van deze website? Schrijf ons je eigen ervaringen. Als je vindt dat jouw ervaring door iedereen gelezen mag worden laat dat ons dan weten zodat wij jouw verhaal aan deze website kunnen toevoegen. Omdat wij weten hoe moeilijk het kan zijn om je gevoelens zwart op wit te zien staan, mag het ook anoniem.
e-mail info@zonderouders.nl

© zonderouders.nl
10 oktber, 2011